ἀριθμ. πρωτ. : 910.-                                                                                                                                             Θεσσαλονίκη, 30.10.2009.

 

Πρὸς τὴν Διεύθυνση

τῆς Ἐφημερίδος «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

Ἐθνάρχου Μακαρίου καὶ Δημ. Φαληρέως 2

Ὅπως τὸ ἀνέμενα, ὁ συνεργάτης σας κ. Στέφανος Κασιμάτης, στὴν «Καθημερινὴ» τῆς 27-10-09 ἀσχολεῖται μὲ τὶς λαμπρὲς τελετὲς στὴ Θεσσαλονίκη γιὰ τὴν ἑορτὴ τοῦ πολιούχου μας ἁγίου Δημητρίου καὶ τὴν ἐπέτειο τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Θεσσαλονίκης τὴν 26^η Ὀκτωβρίου 1912.

Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σημειώσω ὅτι κατὰ τὸ τριήμερο τοῦ ἑορτασμοῦ παρευρέθηκε ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας κ. Κ. Παπούλιας, ὁ Πρωθυπουργὸς κ. Γ. Παπανδρέου, ὅλη ἡ πολιτική, στρατιωτική, νομαρχιακή, δημοτική, δικαστικὴ καὶ ἐκπαιδευτικὴ Ἡγεσία τῆς χώρας, οἱ πρόξενοι, δέκα πέντε Μητροπολῖτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ μιὰ λαοθάλασσα Χριστιανῶν ποὺ ἐνηλλάσσετο στὶς προηγηθεῖσες τελετές, ἀλλὰ ὑπερέβη κάθε προηγούμενο τὴν κυριώνυμο ἡμέρα καὶ μάλιστα μὲ πολλοὺς ἐπισκέπτες ὀρθοδόξους ἀπὸ Ῥωσία, Σερβία, Ῥουμανία καὶ Βουλγαρία. Ὅλα ἐξελίχθησαν ἐπιτυχῶς καὶ ἡ μετάδοση τῶν τελετῶν ἀπὸ τὴν ΕΤ 3 ἱκανοποίησε τὸ πανελλήνιο καὶ τοὺς ἀδελφούς μας Ἕλληνες τοῦ Ἐξωτερικοῦ. Αὐτὸν τὸν ὑπέροχο ἑλληνορθόδοξο ἑορτασμὸ τῆς συμπρωτεύουσας ἐπεχείρησε νὰ μειώσῃ καὶ νὰ εἰρωνευθῇ ὁ κ. Στ. Κασιμάτης διαπράττοντας τὶς ἑξῆς ἀνακρίβειες καὶ ἀπαράδεκτες εἰρωνεῖες.

 

1. Ἀναμένοντας ἡ ταπεινότης μου στὴν εἴσοδο τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ κατὰ τὴν παράδοση τὸν κ. Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας ἐκρατοῦσα στὰ χέρια μου τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο καὶ ὄχι «τὴν εἰκόνα τοῦ τιμωμένου ἁγίου», ὅπως γράφει ὁ συνεργάτης σας. Καὶ ἦτο τυπικὰ ὀρθὸ τὸ ὅτι ἦλθε ἐνωρίτερα ὁ Πρωθυπουργὸς κ. Γεώργιος Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ, προσκύνησε τὸ Εὐαγγέλιο καὶ τὸν χαιρέτησα ἐγκάρδια. Γιατί, λοιπόν, τόση κακία μὲ τὸ νά γράφῃ ὅτι «ὁ Γιῶργος προσκύνησε ἑκατοντάδες ἱερὲς εἰκόνες... ὥσπου νὰ γίνῃ πρωθυπουργός» ;

2. Ἡ Δοξολογία ξεκίνησε μὲ τὸ «Εὐλογητὸς ὁ Θεός...» καὶ ὄχι μὲ τὸ «λογύδριο» τὸ δικό μου. Οὔτε ξεκίνησε ἡ ὁμιλία μου «ἐπισημαίνοντας τὴν ἀγάπη τῶν Θεσσαλονικέων γιὰ τὸν πολιοῦχο ἅγιο καὶ ἰδίως τῶν καλῶν Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν Σεβασμιώτατο ἀκόμη τὸν βλέπουν καβαλάρη νὰ περνᾶ στὶς γειτονιὲς τῆς πόλης». Ἰδού, λοιπόν, τὸ ἀκριβὲς κείμενό μου, ὅπως τὸ ἀνέγνωσα ἐκ τοῦ χειρογράφου μου. «Ὅπως καὶ τόσες ἄλλες φορὲς στὸ παρελθόν, οἱ Ἕλληνες Χριστιανοὶ αἰσθάνονται μυστικὰ τὸν ἔφιππο ἅγιο Δημήτριο πάνω στὸ κόκκινο ἄτι του νὰ διατρέχῃ τὰ τείχη καὶ τὶς γειτονιὲς τῆς Θεσσαλονίκης καὶ νὰ σταθμεύῃ τροπαιοῦχος σὲ τοῦτο τὸ ἱερὸ παλάτι τῆς ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ποὺ μᾶς σκεπάζει καὶ μᾶς σήμερα». Καλὸ θὰ εἶναι ὁ κ. Στ.Κ. νὰ διαβάσῃ θαύματα τοῦ ἁγίου Δημητρίου στὸν ὀγκώδη τόμο τοῦ καθηγητοῦ Ἀρχαιολόγου κ. Χαραλάμπους Μπακιρτζῆ.

3. Στὴ συνέχεια μὲ ἀνίερο τρόπο συγχέει τὸν ἅγιο μὲ «τὸν Ζορὸ καβάλα στὸ μουλάρι», ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ὑποδυθῇ ὁ Νομάρχης μας κ. Π. Ψωμιάδης, προβάλλοντας τὴν ἰδέα του ὁ κ. Στ. Κ. γιὰ «μεταμφίεση τοῦ Νομάρχου στὶς ἑπόμενες Ἀπόκρηες. Γιατὶ ὄχι Ἄγιος Δημήτριος;». Ἔχει καὶ ἡ βλασφημία τὰ ὅριά της. Πολλὲς φορὲς δὲ ἡ βλάσφημη ἰδέα εἶναι χειρότερη ἀπὸ μιὰ συνήθη βλασφημία.

 

4. Στὴ συνέχεια παρουσιάζει σημαντικὰ σημεῖα τῆς ὁμιλίας μου, καταγράφων τὰ χειροκροτήματα τοῦ ἐκκλησιάσματος, ἀλλὰ προχωρώντας στὶς ἑξῆς πρόσθετες ἀνακρίβειες. Σὲ καμμιὰ περίπτωση δὲν ἔκαμα ὑπόδειξη στὸν κ. Πρωθυπουργὸ γιὰ τὴν οἰκονομία καὶ τὴν πνευματικότητα καὶ δὲν διετύπωσα οὔτε ὑπαινιγμὸ γιὰ τὴν ἀντικατάσταση τοῦ Κράτους μὲ τὴν Θρησκεία. Γενικῶς ἄλλωστε θεωροῦμαι κρατιστής. Μοῦ καταλογίζει ὅτι μὲ τὸν «δείκτη προτεταμένο στοὺς πολιτικοὺς προσέθεσα τὴν φιλικὴ προσταγὴ ‘καὶ νὰ ψάλλετε’». Λάθος. Ἐπρόκειτο γιὰ τὴν «ἐν εὐλογίᾳ ὑπόμνηση» πρὸς τὸν χορὸ τῶν ἱεροψαλτῶν γιὰ τὴν Δοξολογία. Οὔτε ὁ Ἐθνικὸς Ὕμνος τοῦ ἄρεσε. Ἒ τί νὰ κάνωμε; Οἱ 15 Μητροπολῖται στὴν τελετή, οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Ἀρχῶν, οἱ ἱεροψάλται καὶ ὅλος ὁ λαὸς ψάλλομε κάθε χρόνο τέτοια ἡμέρα καὶ τὸν Ἐθνικό μας Ὕμνο. Γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία μας, γιὰ τὴν Ἑλλάδα μας, γιὰ τὴν Μακεδονία μας καὶ γιὰ τὴν Θεσσαλονίκη μας, θὰ ἐφαρμόζωμε κάθε χρόνο τὰ φιλολαϊκὰ καὶ φιλόθρησκα ἔθιμά μας, ὅπως καὶ ἐφέτος.