Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, ὡς Θεὸς τέλειος καὶ ἄνθρωπος τέλειος, «ἐκτὸς ἁμαρτίας ὑπάρχων», ἐκήρυξε τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο, εὐεργέτησε πλῆθος ἀνθρώπων, ἀφῆκε ὑπογραμμὸ ζωῆς καὶ προσέφερε τὸν ἑαυτόν του «λύτρον ἀντὶ πολλῶν» (Ματθ. κ’, 28) γιὰ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὸν ἄνθρωπο στὴν οὐράνιο τοῦ Θεοῦ πολιτεία. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, ὁμιλῶν πρὸ τοῦ ἑκουσίου Πάθους του στοὺς μαθητές του, τοὺς διεβεβαίωσε ὅτι θὰ ἔλθῃ ὡς ἀστείρευτος πηγὴ σωτηρίων ναμάτων τὸ Πανάγιο Πνεῦμα γιὰ νὰ μαρτυρήσῃ περὶ αὐτοῦ. «ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ Πα-ράκλητος, ὃν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ Πατρός, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὃ παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεται, ἐκεῖνος μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ» (Ἰωάν. ιε’, 26).

 

Ἡ μεγάλη ὑπόσχεση τοῦ Κυρίου δὲν ἐβράδυνε νὰ ἐκπληρωθῇ. Ἦτο ἡ μεγάλη ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς. Οἱ μαθηταὶ τοῦ Κυρίου δὲν εἶχον ἀκόμη συνέλθει ἀπὸ τὴν δοκιμασία τῆς ἀπουσίας του. Συγκεντρωμένοι καὶ σιωπηλοὶ κάθονται στὸ ὑπερῷον. Ὑπάρχει πάντως μέσα στὸ βάθος τῆς ψυχῆς τους κάποια κρυφὴ προσδοκία, κάποια ἀναμονή, κάποια εὐχάριστη ἐλπίδα. Οὐδεὶς ὅμως ὁμιλεῖ. Ἔμψυχα ἀδειανὰ δοχεῖα οἱ καρδιές τους ἀναμένουν τὴν ὥρα ποὺ θὰ πληρωθοῦν ἀπὸ τὴν οὐράνια βροχὴ τῆς θείας σοφίας καὶ ἀγάπης. Χέρσοι τόποι ποὺ θὰ πέσῃ στὰ βάθη τῆς ὑπάρξεώς τους ἡ ζωογόνος βροχή, γιὰ νὰ φυτρώσῃ ὁ σπόρος καὶ νὰ πρασινήσῃ κάθε σπιθαμή, καὶ νὰ σχηματίσῃ ὡραίους χλοεροὺς κυματισμοὺς ἀπὸ τὴν ἴδια δροσοβόλο αὔρα, μέχρις ὅτου γίνῃ καρπὸς ὥριμος καὶ μεστός, ἕτοιμος νὰ τροφοδοτήσῃ τὸν οὐρανό. Ψυχὲς ἀποστολικές, νέοι καὶ ἡλικιωμένοι ἄνθρωποι σὲ ὥρα ἀναμονῆς. Ὁ νεανικὸς παλμὸς καὶ ἡ ὥριμος σωφροσύνη ἀδρανοῦν ἀκόμη. Ὧρες γλυκειᾶς σωφροσύνης καὶ θείου μεγαλείου. Φόβος καὶ σιωπή. Ἄπνοια καὶ περισυλλογή. «Καὶ ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας, καὶ ἐπλήρωσεν ὅλον τὸν οἶκον οὗ ἦσαν καθήμενοι» (Πράξ.β’, 2).

 

Οὐράνιος, ἀκατάληπτος, καὶ ἀπροσμέτρητος καταιγισμὸς θείου πυρός. Στιγμὲς αἰώνιες καὶ μοναδικὲς στὴν ἱστορία τοῦ κόσμου. Πυρωμένες φλόγες σὲ σχῆμα ἀνθρωπίνων γλωσσῶν προδιαγράφουν τὴν πνευματικὴ πορεία τοῦ κόσμου, διαμοιράζονται στοὺς ἐκπλήκτους ἱεροὺς ἄνδρες, καὶ ἀναστρέφουν καὶ μεταστρέφουν ὁλόκληρο τὸν ῥυθμὸ τοῦ ἐσωτερικοῦ τους κόσμου. Ἡ ψυχή τους ὡραιοποιεῖται. Τὸ πνεῦμα ἀναπτερώνεται. Ἡ συνείδηση φωτίζεται. Ἡ γνώση ἁπλώνεται. Τὸ σῶμα ἐνισχύεται. Τὸ φρόνημα ἀνανεώνεται. Ὁ φόβος διαλύεται. Ὁ θεῖος ζῆλος κορυφώνεται. Ἀνοίγεται διάπλατα ἡ διάνοιά τους σὲ νέους κόσμους σοφίας καὶ γνώσεως, καὶ οἱ ἁλιεῖς γίνονται θεολόγοι σοφώτατοι. Ἀνοίγουν τὸ στόμα τους γιὰ νὰ ὁμιλήσουν, καὶ ἡ γλώσσα τους συνθέτει νέους φθόγγους, νέες λέξεις. Πάρθοι καὶ Μῆδοι, καὶ Ἐλαμῖται καὶ τόσοι ἄλλοι ἄκουαν κατάπληκτοι τοὺς ἀποστόλους νὰ ὁμιλοῦν τὴν ἰδική τους διάλεκτο. Ἦτο τὸ προανάκρουσμα τῆς εὐαγγελικῆς ἐπαγγελίας εἰς «πάντα τὰ ἔθνη». Τὸ μέγα καὶ ἀνυπέρβλητο θαῦμα εἶχε γίνει. Ὁ Παράκλητος, τὸ Πανάγιο καὶ Θεῖον Πνεῦμα, τὸ τρίτο πρόσωπο τῆς ἁγίας καὶ ὑπερυμνήτου Τριάδος εἶχε ἔλθει σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόσχεση τοῦ Κυρίου. Ἡ Ἐκκλησία εἶχε πλέον ἱδρυθῇ γιὰ νὰ συνεχίζεται δι’ αὐτῆς καὶ ἐντὸς αὐτῆς ἡ ἀπολύτρωση τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Κεφαλὴ καὶ ἀκρογωνιαῖος λίθος της ὁ Χριστός, πρῶτοι λίθοι οἰκοδομῆς οἱ ἔνδοξοι Ἀπόστολοι.

 

 

  

Σὲ μιὰ τέτοια μεγάλη ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, θαύματος καὶ προσευχῆς, κατανύξεως καὶ προσδοκίας, φόβων καὶ ἐλπίδων ἂς παρακαλέσωμεν ὅλοι οἱ Χριστιανοί, κλῆρος καὶ λαὸς τὸν Ἅγιο Θεό, τὸν Παράκλητο, γιὰ ὅλα ὅσα ἔχομε ἀνάγκη.

 

 

·    Χάριζε στὴν ἁγία ἡμῶν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ποιμένας πνευματικοὺς καὶ διδασκάλους, ἐμφορουμένους ὑπὸ θείου ζήλου γιὰ νὰ οἰκοδομοῦν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ. Ἐπίσκοποι, ἱερεῖς, διάκονοι, μοναχοὶ καὶ μοναχές, νὰ παρέχουν στοὺς πιστοὺς ὑποδείγματα ἐναρέτου καὶ ἁγίου βίου, καὶ νὰ παραδειγματίζουν τοὺς Χριστιανούς, μὲ τὴν πίστη τους καὶ τὴν πράξη τους, ὥστε ἀπὸ ὅλους νὰ γίνωνται ἔργα ἀγάπης, προσφορᾶς καὶ θυσίας γιὰ τοὺς συνανθρώπους μας καὶ τοὺς ἀδελφούς μας.

 

·    Φώτιζε τοὺς πολιτικοὺς ἄρχοντες τοῦ τόπου μας, ὅλους ἀνεξαιρέτως, εἴτε ἀσκοῦν τὴν κυβερνητικὴ ἐξουσία, εἴτε ἀντιπολιτεύονται, νὰ ἐνεργοῦν πάντοτε πρὸς τὸ καλῶς νοούμενο συμφέρον τοῦ λαοῦ μας, νὰ εἶναι δίκαιοι, νὰ εἶναι τίμιοι, νὰ εἶναι εἰλικρινεῖς, νὰ εἶναι ἑνωτικοὶ καὶ νὰ ὑπηρετοῦν μὲ πάθος τὴν Πατρίδα μας, τὴν Ἑλλάδα, ὥστε νὰ κρατῇ ἀκεραία τὴν ἐδαφικὴ ἐθνική μας κυριαρχία καὶ νὰ διανύῃ τὴν δυσχερῆ πορεία αὐτῆς, ἀναδεικνυομένη ἀντάξια τῆς ἐθνικῆς καὶ πολιτιστικῆς μας πατροπαραδότου παραδόσεως.

 

·    Ἐνίσχυε, Παράκλητε Ἀγαθέ, τὴν ἡγεσία τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων τῆς Χώρας, καθὼς καὶ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, Ἀστυνομία, Πυροσβεστικὴ καὶ Λιμενικό, ὥστε, οἱ μὲν νὰ φυλάσσουν εἰρηνικά, λεβέντικα καὶ ὑπεύθυνα τὰ χερσαῖα, τὰ θαλάσσια καὶ τὰ ἐναέρια σύνορα τῆς Χώρας μας, οἱ δὲ νὰ διασφαλίζουν τὴν ἠρεμία, τὴν γαλήνη, τὴν ἰσοπολιτεία, τὴν ἰδιοκτησία, τὴν νομιμότητα καὶ τὴν συνεργασία ὅλων στὴν τήρηση τῆς εἰρήνης καὶ στὸν σεβασμὸ τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου, διατηροῦντες πάντοτε ἀσφαλῆ καὶ ἄτρωτον τὸν ἑαυτόν τους.

 

·    Καταύγασον τὴν ψυχὴ καὶ τὴν συνείδηση τῶν χειριζομένων τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα τῆς Χώρας γιὰ νὰ μὴ ἀπολέσωμε περαιτέρω τὴν ἐθνική μας ἀξιοπρέπεια καὶ γιὰ νὰ μὴ περιπέσωμε σὲ κατάσταση δυστυχίας, ἀνέχειας καὶ φτώχειας. Τὸ ἴδιο πνεῦμα εὐσυνειδησίας, καθαρότητος, τιμιότητος, φιλοτιμίας καὶ συνέπειας, ἔμπνευσον, Κύριε, σὲ ὅλους τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους.

 

·    Κατεύθυνε Παράκλητε Ἀγαθέ, τοὺς κρατικοὺς καὶ ἰδιωτικοὺς οἰκονομικοὺς παράγοντες τοῦ τόπου μας, γιὰ νὰ ἀποφευχθῇ πάσῃ δυνάμει ἡ ἄνιση κατανομὴ τῶν ἀγαθῶν καὶ τοῦ πλούτου μεταξὺ τῶν πολιτῶν τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, διότι αὐτὸ διδάσκει, Κύριε, τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιό σου, αὐτὸ ἀπαιτεῖ τὸ κοινὸ αἴσθημα τῆς δικαιοσύνης, καὶ διότι αὐτὸς ὁ ἀποκλεισμὸς τῶν οἰκονομικῶν διακρίσεων ὁδηγεῖ στὴν ἑνότητα καὶ ὁμοψυχία τοῦ λαοῦ μας καὶ ἀποτρέπει τὴν διχόνοια καὶ τὴν ἀναταραχή.

 

·    Σὲ παρακαλοῦμε, Ἐπουράνιε Βασιλεῦ, ἔμπνευσον στὶς καρδιὲς τῶν ὑπευθύνων γιὰ τὴν μόρφωση τῶν μικρῶν παιδιῶν μας, τῶν ἐφήβων καὶ τῶν νέων, ἀγοριῶν καὶ κοριτσιῶν, τὶς καλύτερες, τὶς δοκιμασμένες καὶ τὶς ἀναντικατάστατες ἀξίες τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τὶς ἀρχὲς τοῦ ἐντίμου βίου, γιὰ νὰ μορφώσωμε στὶς συνειδήσεις τους, τὸν «καλὸν κἀγαθὸν» πολίτη τῶν ἀρχαίων προγόνων μας, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸν πνευματέμφορο καὶ καλλιεργημένο ἐσωτερικά, μὲ τὴν δύναμη τοῦ Θεοῦ, ὅσιο ἄνθρωπο. Φώτισέ μας ὅλους μας, νὰ ἀντιληφθοῦμε, ὅτι καὶ γιὰ μᾶς τοὺς Νεοέλληνες, ἡ κλασσικὴ ἑλληνικὴ παιδεία καὶ ἡ ὀρθόδοξη χριστιανικὴ παράδοση, ποὺ συναντήθηκαν καὶ εὐεργετικῶς ἀλληλοεπηρεάσθηκαν μὲ καρποδοσία τὸν Ἑλληνοχριστιανικὸ Πολιτισμὸ τοῦ Βυζαντίου ἐπὶ χίλια χρόνια, εἶναι ὁ μονόδρομος τῆς ἐθνικῆς μας ἀγωγῆς, γιὰ νὰ κατορθώσωμε τὸ ῥίζωμα στὸν τόπο μας, καὶ νὰ γίνωμε πάλι συνεργοὶ στὸν νέο εὐρωπαϊκὸ πολιτισμό. Γι’αὐτὸ καὶ ἐπισημαίνομε ὅτι ἡ ἀνέλπιστη τουρκολογία στὶς τελευταῖες πανελλήνιες ἐξετάσεις θεωρητικῶν ἐπιστημῶν, ἐνώχλησε, προκάλε-σε καὶ ἀνησύχησε καὶ τοὺς γονεῖς καὶ τὰ παιδιά μας. Συγχώρησέ μας, Κύριε. Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ἀπεδείξαμε τὴν γνησιώτατη ἑλληνικότητά μας καὶ τὴν ὀρθόδοξη πίστη μας, στὰ τετρακόσια χρόνια τῆς δουλείας, στὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821 καὶ στὰ 190 χρόνια τοῦ νέου Ἑλληνικοῦ Κράτους. Στὸ μεγάλο αὐτὸ θέμα τῆς νέας γενηᾶς τῶν παιδιῶν μας, σὲ ἱκετεύομε ὅλοι, Κύριε, νὰ συγκρατήσῃς ὅλους τοὺς νέους καὶ τὶς νέες, τὴν μεγάλη αὐτὴ ἐλπίδα τῶν γονέων τους, τῆς Πατρίδος μας καὶ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς κοινωνίας, νὰ τοὺς συγκρατήσῃς καὶ νὰ τοὺς ἀπομακρύνῃς ἀπὸ τὶς παγίδες τῶν ναρκωτικῶν, τοῦ ἀλ-κοολισμοῦ, τῶν τυχερῶν παιγνιδιῶν καὶ τῆς σαρκολατρείας, διότι οἱ τέσσαρες αὐτὲς παγίδες εἶναι ἡ καταστροφὴ τῶν νέων παιδιῶν μας καὶ στὴν Ἑλλάδα.

 

·    Σὲ παρακαλοῦμε Κύριε, εὐλόγησέ μας ὅλους τοὺς Χριστιανούς, ὅλους τοὺς Ἕλληνες, ὅλους τοὺς γειτονικοὺς λαούς, καὶ τοὺς ἐγγὺς καὶ τοὺς μακράν. Χάρισέ μας τὴν εὐλογία σου, τὴν ἐπίγνωση τῆς ἀληθείας, τὴν εἰρήνη, τὴν ὑγιεία καὶ τὸν καλὸ Παράδεισο. Ἀμήν.