Ἀριθμ. Πρωτ. : 826.-                                               

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ                         

ΕΠΙΣΚΟΠΕΙον Ι.ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, 2008

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Ο

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΝΘΙΜΟΣ

Πρὸς

τὸν περὶ ἡμᾶς Ἱερὸ Κλῆρο καὶ τὸν Εὐσεβῆ Λαό μας

Ἀγαπητοί μου πατέρες καὶ ἀγαπητὰ τέκνα ἐν Κυρίῳ.

Ζοῦμε λειτουργικὰ στὴν καρδιὰ τῆς μεγίστης ἑορτῆς τῆς Χρι-στιανωσύνης, δηλαδὴ τῆς γλυκυτάτης ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων. Ἀλλὰ οἱ ψυχές μας εἶναι βαρειὲς ἀπὸ τὰ γεγονότα καὶ τὶς συγκυρίες τῆς καθη-μερινῆς μας ζωῆς. Ἐδῶ στὴν Ἐκκλησιά μας μὲ τοὺς ἀγγελικοὺς ὕμνους καὶ τὶς προσευχὲς τῶν ἐν Χριστῷ ἀδελφῶν μας προσπαθοῦμε νὰ ξεχωρί-σωμε μέσα ἀπὸ τὴν ὁμιχλώδη καὶ μισοσκότεινη ἀτμόσφαιρα τῆς τοπικῆς ἢ τῆς μακρυνῆς μας γῆς τὴν ὁλοφώτεινη ἱερὴ περιοχὴ τῆς μυστηριακῆς Βη-θλεέμ, γιὰ νὰ ἀναπνεύσουν καὶ πάλι οἱ καρδιές μας τὰ οὐράνια δῶρα τῆς Θείας Χάριτος στὸν κόσμο.

Ἂς εἶναι ἱκετήριες οἱ προσευχές μας πρὸς τὸν Οὐράνιο Πατέρα γιὰ νὰ πνεύσουν καὶ πάλιν οἱ καθαρὲς αὖρες ἀπὸ ὅλα τὰ πλάτη τῆς γῆς, ὥστε νὰ φωτισθῇ ὁ ὁρίζοντας, νὰ φύγουν τὰ σύννεφα καὶ τὸ οὐράνιο φῶς νὰ καταλάμψῃ τὰ πρόσωπα καὶ τὰ γεγονότα ποὺ συνθέτουν τὸ ἱερὸ μυ-στήριο τῆς ἐνανθρωπήσεως καὶ τῆς γεννήσεως τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ. Ὁ ἱερὸς ὑμνωδὸς τῆς Ἐκκλησίας ἀνυμνεῖ στὸν ὄρθρο τῆς ἑορτῆς :

«Ποιμένες ἀγραυλοῦντες,

ἐκπλαγοῦς φωτοφανείας ἔτυχον.

δόξα Κυρίου γὰρ αὐτοὺς περιέλαμψε

καὶ Ἄγγελος, ἀνυμνήσατε, βοῶν,

ὅτι ἐτέχθη Χριστός, ὁ τῶν Πατέρων

Θεός, εὐλογητὸς εἶ».

Ἔτσι, μὲ ἀνοικτὰ τὰ μάτια τῆς ψυχῆς μας, μποροῦμε νὰ ἀντικρύ-σωμε τὸ Σπήλαιο, νὰ βηματίσωμε πρὸς τὴν Φάτνη, νὰ προσκυνήσωμε τὸν νεογέννητο Ἐμμανουήλ, νὰ χαροῦμε τῶν ποιμένων τὴν ζεστὴ παρουσία, νὰ θαυμάσωμε τῶν σοφῶν μάγων τὴν προσκύνηση, νὰ ἀφουγκρασθοῦμε τοὺς ἀγγελικοὺς ὕμνους, νὰ ἀντικρύσωμε τὸν φωτεινὸ ἀστέρα στὸν Οὐρα-νό, νὰ ὑποκλιθοῦμε μπροστὰ στὴν Παναγία Θεοτόκο, τὴν Κοσμοσώτη-ρα, τὴν μητέρα ὅλου τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου, καὶ νὰ σφίξωμε τὸ χέρι τοῦ μνήστορος  Ἰωσὴφ ποὺ ὑπηρέτησε ταπεινὰ τὴν θεία βουλὴ τοῦ Παντο-κράτορος Κυρίου. Νὰ προσέξωμε ἀκόμη τὸν ἐσωτερικὸ περίγυρο τοῦ Σπηλαίου, μέσα στὸ ὁποῖο ἐβραβεύτηκε ἀπὸ τὸν ἅγιο Θεὸ ἡ ταπείνωση, ἡ ἁγιότητα καὶ πρὸ πάντων ἡ ἀγάπη γιὰ τὸν ἁμαρτωλὸ κόσμο, ποὺ πρέπει νὰ σωθῇ μὲ τὴν τελικὴ θυσία τοῦ ἠγαπημένου Κυρίου Ἰησοῦ. Ἡ ταπεινὴ Βηθλεὲμ εἶναι ἡ ἐπὶ γῆς ἀφετηρία τοῦ σωτηρίου ἔργου Του.

Οὐρανὸς πολύφωτος καὶ πηγὴ πολύῤῥυτος, ἀγαπητοί μου ἀδελ-φοί, εἶναι ἡ Ἐκκλησία μας, ὅταν σὲ μιὰ ἑορτάσιμη ἡμέρα, ὅπως ἡ σημε-ρινή, ἀρδεύει καὶ φωτίζει τὶς ψυχές μας μὲ τὶς φωτεινὲς ἀκτῖνες τῆς Χάρι-τος καὶ δροσίζει τὰ σπλάγχνα μας μὲ τὶς παροχὲς «ὕδατος ζῶντος», γιὰ νὰ κρατήσωμε στὸν ἐπίγειο δρόμο τῆς ζωῆς μας σταθερὴ πορεία γιὰ τὴν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ σωτηρία μας. Ἂς ἀκούσωμε τὴν φωνὴ τοῦ Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν Παύλου. «Ὅτε δὲ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστει-λεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον εκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νό-μον, ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν» (Γαλ.δ’ 5).

Ὁ κλαυθηρισμὸς τοῦ Θείου Βρέφους στὴ Βηθλεέμ, ἔγινε μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου, ὁ σθεντόριος λόγος τῆς διδασκαλίας του, ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ ὁ ἀνθρώπινος νόμος τοῦ ἔδωκε τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῇ δη-μόσια. Ὁ διδάσκαλος Χριστὸς μᾶς ἔδωσε τρία βασικώτατα πνευματικὰ ὅ-πλα, γιὰ νὰ νικήσωμε στὸν ἀγῶνα μας τὸν ἀντίδικο. Τὰ ἐφόδια αὐτὰ εἶ-ναι:

Ἡ πίστις. Ὁ Χριστὸς μᾶς εἶπε. «Πιστεύετε εἰς τὸν Θεὸν καὶ εἰς ἐμὲ πιστεύετε» ( Ἰω. ιδ’ 1),

Ἡ μετάνοια. Ὁ Χριστὸς μᾶς εἶπε. «Χαρὰ ἔσται ἐν τῷ οὐρανῷ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι» (Λκ. ιε’ 7), καὶ

Ἡ ἀγάπη. Ὁ Χριστὸς μᾶς εἶπε. «Ἀγαπήσῃς τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν» (Μᾶρκ. ιβ’ 31).

Οἱ τρεῖς αὐτὲς προϋποθέσεις, ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὶς λοιπὲς ἀρετές, καθιστοῦν τὸν Χριστιανὸ ἐνεργὸ μέλος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, χρησιμώτατο στέλεχος τῆς ἀνθρώπινης κοινωνίας καὶ μέλλοντα κληρο-νόμο τῆς αἰωνίου ζωῆς. Κανένα κοινωνικὸ σύστημα, καμμιὰ θεωρία καὶ κανένα οἰκονομοπολιτικὸ καθεστὼς δὲν θὰ κατορθώσῃ ποτὲ νὰ διοικήσῃ τοὺς λαούς, καὶ οὔτε θὰ μπορέσῃ νὰ ἀναπαύσῃ τὸν πονεμένο ἄνθρωπο, ἂν δὲν ἐμπνέεται ἀπὸ τὶς αἰώνιες ἀρχὲς τοῦ Εὐαγγελίου, τὶς ὁποῖες ἐκή-ρυξε ὁ Χριστός, ἀλλ’ οὐδέποτε οἱ ὑπεύθυνοι ἡγέτες τὶς ἐφήρμοσαν μὲ συνέπεια. Χωρὶς Χριστὸ καὶ χωρὶς Ἐκκλησία οὔτε ἡ δημοκρατία εἶναι ἱ-κανὴ νὰ λύσῃ τὰ προβλήματα τῶν λαῶν, οὔτε οἱ διεθνεῖς καὶ παγκόσμιοι ὀργανισμοὶ θὰ δυνηθοῦν νὰ ἐφαρμόσουν γιὰ ὅλους τοὺς λαοὺς ἰσοπο-λιτεία καὶ ἰσονομία. Ἀπόδειξη καὶ ἡ πολυδιαφημισμένη παγκοσμιοποίη-ση, ἡ ὁποία καταῤῥέει ἐξ αἰτίας τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως καὶ τῶν ἀπο-καλυπτομένων συμφερόντων τῶν μεγάλων δυνάμεων.

Ὅπως ἀναφέραμε καὶ στὴν εἰσαγωγὴ αὐτῆς τῆς Ἐγκυκλίου, ὅλοι οἱ λαοὶ ζοῦμε μέσα στὴ ζοφερὰ ὁμίχλη μιᾶς παγκοσμίου κρίσεως, μὲ ἄ-γνωστες συνέπειες γιὰ ὅλον τὸν κόσμο. Καὶ στὴν πατρίδα μας δὲν πηγαί-νομε καλά.Καὶ κατ’ ἀκρίβεια πᾶμε πολὺ ἄσχημα. Ὅλοι οἱ πολιτικοὶ ἀρχη-γοὶ ἔχουν τεράστιες εὐθῦνες γιὰ τὴν πορεία καὶ τὸ μέλλον τοῦ λαοῦ μας. Ἂς προσπαθήσουν νὰ συνεννοηθοῦν γιὰ νὰ κατορθώσουν νὰ συνενωθοῦν στὰ μεγάλα καὶ σοβαρὰ ζητήματα τῆς Χώρας μας. Τὰ ἐθνικὰ θέματα, ἡ οἰκονομικὴ κρίση, ἡ ἀνεργία, ἡ ἄνιση κατανομὴ τοῦ πλούτου, καὶ ἡ παι-δεία, εἶναι τὰ κεφαλαιώδη μεγάλα προβλήματα τῆς Ἑλλάδος μας, στὴν ἀντιμετώπιση τῶν ὁποίων πρέπει νὰ εἴμεθα ὅλοι ἑνωμένοι.

Ὅσοι παγεροὶ χειμῶνες καὶ πύρινα καλοκαίρια

κι ἂν περάσουν πάνω ἀπὸ τὸν ἀνθοστόλιστο κῆπο

τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ

δὲν θὰ κατορθώσουν ποτὲ νὰ ξηράνουν

τοὺς ἀνθοὺς καὶ τοὺς καρποὺς ποὺ ἀνθοβολοῦν

καὶ καρποφοροῦν μέσα στὶς καρδιὲς τῶν πιστῶν.

Ἡ δύναμις τῆς πίστεως, ἡ ἐλπίδα τῆς σωτηρίας,

οἱ καρποὶ τῆς χάριτος καὶ ἡ γλυκειὰ γεύση τοῦ Οὐρανοῦ

θὰ κρατοῦν τοὺς ἀνθρώπους

κοντὰ στὸ Χριστὸ καὶ Σωτῆρα μας.

Ἂς συναντηθοῦμε ὅλοι

στὴν ἀγγελοφορουμένη Βηθλεὲμ

κοντὰ στὸν Ἐμμανουήλ,

στὸ Χριστὸ Βασιληᾶ μας.

Θεέ μας, πλαστουργέ μας καὶ σωτῆρα μας, ἀπὸ τὴν φάτνη τῆς Βηθλεὲμ καὶ μέχρι τοῦ Σταυροῦ στὸ Γολγοθᾶ καὶ τῆς Ἀναστάσεως ἐκ τοῦ τάφου, ἂς μὴ ξαναδοῦμε τέτοια γεγονότα στὴν Ἑλλάδα μας, ἀλλ’ οὔτε καὶ στὶς ἄλλες χῶρες.

Εὐλογημένα Χριστούγεννα, ἀδελφοί.

Ἔτη πολλὰ καὶ Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος

καινούργιος χρόνος. Χαίρετε καὶ ὑγιαίνετε.

Εὐχέτης

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ

Σημείωσις : Νὰ ἀναγνωσθῇ ἀντὶ Θείου Κηρύγματος, κατὰ τὸ Κοινωνικὸν τῆς Θ. Λειτουργίας τῆς Πέμπτης τῶν Χριστουγέννων, 25^ην Δεκεμβρίου.